Idioot

Zat naar het nieuws te kijken gisteren. Geen goed idee. Wat kan een mens zich opwinden over de onzin die onze Grote Roergangers allemaal verkopen. Eerst zag ik ene Wellink voorbijkomen, een opgeblazen pad van een man, die zich directeur van de Nederlandsche Bank noemt en die dus medeverantwoordelijk is voor de puinhoop waar we nu mee zitten. Hij begon met te vertellen dat bankiers zich niet hoefden te verontschuldigen als ze zich nergens voor schaamden. Omdat bankiers een notoir schaamteloze bende zijn, kwam dat neer op een oproep om schaamteloos door te gaan met het veroozaken van ellende. Zoals hij even later bewees door met een stalen gezicht te verklaren dat de tonnen die een aantal van zijn medenon-valeurs als beloning voor bewezen 'diensten' (aan wie? niet aan mij) meekregen, geen 'bonus' genoemd mocht worden. Het was gewoon een vut-regeling, legde hij uit.
Dat was een hele geruststelling, vooral omdat ik onze premier, de schijnheilige tovenaarsleerling Balkenende, nog geen vijf minuten later hoorde vertellen dat de pensioenleeftijd moet worden opgetrokken naar 67 jaar omdat we anders niet uit de economische crisis kunnen geraken. Behalve voor bankiers, kon ik niet nalaten te denken.
Laat ik vertellen hoe de waanzin van hun kapitalistische fantasie mij persoonlijk heeft geraakt.
Ik heb bijna 30 jaar met veel plezier als journalist van het Eindhovens Dagblad gewerkt, het grootste deel van die tijd als wetenschapsredacteur. Helaas werd ons bedrijf een speelbal van de beurs en veranderde het binnen enkele jaren twee maal van eigenaar, met alle destructieve gevolgen van dien. Momenteel is het Eindhovens Dagblad eigendom van een Brits bedrijf, Mecom, dat er een angelsaksische wijze van bedrijfsvoering op nahoudt.
De nieuwe hoofdredacteur van het Eindhovens Dagblad heeft zich geheel en al gecommitteerd aan deze aanpak, waarin het maximaliseren van de winst voor de aandeelhouders van het bedrijf de hoogste priotiteit heeft - hoger zelfs dan het voortbestaan van het bedrijf zelf, zolang dat de aandeelhouders niets kost (en daar hebben de beursboeven allerlei handige trucs voor bedacht.)
Onze nieuwe hoofdredacteur hoopte voor deze anonieme graaiers snel veel geld te verdienen met een gratis 'glossy' (dat is een blad op duur papier met veel foto's en weinig inhoud, à la Playboy, maar in dit geval slechts met aangeklede dames, wat de aantrekkelijkheid niet verhoogt) die adverteerders zou moeten verleiden. 'Gratis' is trouwens niet helemaal waar. De reguliere abonnee moet er 7 euro voor betalen. Het is alleen gratis voor mensen in de regio die meer dan 75.000 euro per jaar verdienen en die het voor niets thuisbezorgd krijgen, of ze nu abonnee van het Eindhovens Dagblad zijn of niet.
Daar had ik (en diverse meer ervaren collegas'met mij) om verschillende redenen ernstige bedenkingen tegen.
Om te beginnen kwam het mij voor als verraad aan de abonnees die trouw genoeg zijn gebleken om ondanks alles hun abonnement op de krant te handhaven - vaak al generaties lang. En hoe je het ook wendt of keert, je maakt een krant uiteindelijk voor de lezers, niet voor de adverteerders. Als je die prioriteit omdraait, ben je als uitgever bezig je eigen graf te graven, een waarheid die tot de marketeers en managers die het thans voor het zeggen hebben maar niet wil doordringen.
Daarnaast was het mij volkomen duidelijk dat de economische luchtbel waarop dit hele plan gebaseerd was, elk moment uit elkaar kon klappen, dus was het maar zeer de vraag of het plan van de hoofdredactie de fondsen zou genereren die ervan werden verwacht. Als journalist kon ik die mening, ook intern, natuurlijk niet onder stoelen of banken steken.
Een derde punt is dat, hoezeer het mij als krantenman ook aan het hart gaat, de gedrukte pers ten dode is opgeschreven. De toekomst van de journalistiek ligt op het internet. Hoewel dat besef wel bestaat bij de meeste van mijn collega's, was er nooit een echt gevoel van urgentie, zoals blijkt uit het feit dat mijn ex-hoofdredactie liever veel geld wilde steken in een gedrukt medium voor winst op korte termijn dan in het ontwikkelen van onze aanwezigheid op het internet, zoals ik bepleitte.
De huidige ED-hoofdredacteur is weliswaar niet het grootste licht dat ooit op aarde heeft geschenen (hij is PSV-supporter), maar je zou toch van een journalist verwachten dat hij de tekenen aan de wand kan waarnemen. Helaas heeft hij een tijdje als chef van de economieredactie gefungeerd, waaraan hij de waan ontleent dat hij verstand heeft van economie, waardoor hij mijn waarschuwingen niet alleen in de wind kon slaan, maar ze zelfs kon gebruiken als argument in mijn ontslagprocedure.
Dezer dagen blijkt dat zelfs economen geen verstand hebben van economie, zoals ik steeds heb beweerd, maar dat is aan de internationale economiepers helaas geheel ontgaan omdat ze kritiekloos de sprookjes heeft geslikt die bankiers, beleggers en bestuursraden haar hebben opgelepeld.
Hoe dan ook, mij werd ontslag aangezegd en nog geen twee weken later gebeurde waar ik steeds voor gewaarschuwd heb: de economie stortte in.
Intussen zit ik thuis met weinig vooruitzichten en is deze idioot nog steeds de baas bij de krant waar ik zoveel van hou.
Dat zijn nou dingen waar ik mij boos over kan maken.